Waar kan ik een inbreuk op de consumentenwet of misleidende handelspraktijken melden?

In België kan je dit melden op de website van de Economische Inspectie, klik hier.

Voor andere landen in de Europese unie vind je meer informatie op deze website.

Voorbeelden van inbreuken of misleidende handelspraktijken voor België zijn:

• Geen duidelijke prijsaanduiding
  Bij alle publieke laadstations in België moeten de laadtarieven duidelijk getoond worden vóór je start met laden. Concreet gaat het over de prijs/kWh, prijs/u (of per minuut) en eventuele startkosten.
  
   

• Verborgen kosten en toeslagen
  Extra kosten rekenen bij betaling met een klassiek betaalmiddel (betaalkaart of QR-code) zonder duidelijke vermelding of onverwachte transactiekosten in rekening brengen, geldt als een inbreuk.
  Zie ook het punt hierboven
  Bij het gebruik van een laadpas, kan het in bepaalde gevallen zijn dat er roamingkosten aangerekend worden voor het gebruik van roaming hubs. De beheerder van het laadstation (CPO) kan hier onmogelijk van op de hoogte zijn. In de app of op de website van je laadpasprovider (MSP) moeten deze eventuele kosten wel transparant gecommuniceerd worden. Als er bovenop de tarieven van je laadpasprovider nog extra kosten in rekening werden gebracht bij de afrekening, geldt dit als een inbreuk. 
  
   
• Verplichte registratie of abonnementen
  De AFIR-wetgeving eist dat consumenten zonder verplicht abonnement moeten kunnen betalen via klassieke betaalmethoden zoals contactloos of via betaalkaart.
  Dit geldt voor alle publieke laadstations geactiveerd vanaf 13/04/2024. Voor de reeds geïnstalleerde snelladers (>50 kW) vóór 13/04/2024 is een regularisatieperiode  voorzien tot en met 01/01/2027.
   
• Beperkte of ontbrekende betaalmogelijkheden 
  Het verplichten van een laadpas (RFID-kaart) van een specifieke aanbieder zonder alternatieve betaalopties wordt aanzien als een inbreuk. Zie ook punt hierboven